ŠTA JE BOGORODIČIN POJAS? Svetinja zbog koje hiljade satima čekaju ispred Hrama već je jednom bila u Srbiji

Verovatno znate da ovih dana u Srbiji boravi jedna od najvećih svetinja hrišćanstva - Časni pojas Presvete Bogorodice. Šta predstavlja ova relikvija?

Reč je o pojasu koji je po predanju pripadao majci Isusa Hrista – Bogorodici Mariji. Pojas je isplela, navodno, od kamilje dlake sama Bogorodica, čuva se u svetogorskom manastiru Vatoped i predstavlja jedinu dragocenost sačuvanu iz života Hristove majke.

Put pojasa

Priča kaže da je nakon Bogorodičine smrti, Sveti Toma u grobu pronašao samo pojas – sve što je od Majke Božije ostalo nakon njenog uspenja. On ga je uzeo i čuvao ga kao relikviju do kraja života.

I sam pojas je imao zanimljivu istoriju – u prvim vekovima čuvan je u Jerusalimu, da bi u 4. veku bio prenet u Kapadokiju. Potom je stavljen u zlatni kovčeg i donet u Carigrad gde nije vađen sve do vremena Lava Mudrog.

Tada je, prema predanju, izlečio caricu Zoi kojoj tadašnji lekari nisu mogli da pronađu leka, a ona je u znak zahvalnosti Presvetoj Bogorodici zlatnim koncem izvezla ceo pojas koji je tako dobio svoj današnji izgled.

Pojas bio i kod kneza Lazara

Bogorodičin pojas je uprkos starosti, premeštanjima i povremenim krađama ostao sačuvan sve do današnjih dana. Svetinja se više puta delila na delove i nalazila u raznim zemljama, za nju su ratovali i nosili je sa sobom u bitke kao garant pobede.

Pojas se nalazio u Carigradu sve do 12. veka kada je posle poraza cara Isaka od bugarskog cara Asama 1185. godine ukraden i prenesen u Bugarsku.

U 14. veku sudbina Bogorodičinog pojasa preplela se sa sudbinom našeg naroda. Naime, relikvija je dospela u posed kneza Lazara koji ju je brižno čuvao. Upravo je srpski vladar bio taj koji je pojas, zajedno sa komadom Časnog krsta, poklonio hilandarskom manastiru Vatoped.

To znači da je, poslednji put kada je Pojas bio u Srbiji, na njenom čelu bio knez Lazar.

Kako crkva slavi Bogorodičin pojas?

Polaganje pojasa Presvete Bogorodice se kao zvaničan crkveni praznik proslavlja od sredine 12. veka. Srpska pravoslavna crkva ga obeležava 13. septembra.

U našim krajevima ovaj praznik najviše poštuju žene i parovi koji ne mogu da imaju dece. Oni na taj dan odlaze u crkve i manastire posvećene Bogorodici jer se veruje da će im molitve doneti potomstvo. Ima i onih koji ovaj praznik proslavljaju kao krsnu slavu.